ه - محدوديّت در زناشويى و هزينه هاى آن 23 - النّبيّ « ص » : يا ابن مسعود ! احذر الدّنيا و لذّاتها و شهواتها و زينتها و أكل الحرام و الذّهب و الفضّة و الرّكب و النّساء ، فإنّه سبحانه يقول : * ( « زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالأَنْعامِ وَالْحَرْثِ ، ذلِكَ مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا ، وَالله عِنْدَه حُسْنُ الْمَآبِ ، قُلْ : أَ أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذلِكُمْ ؟ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها ، وَأَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ ، وَرِضْوانٌ مِنَ الله ، وَالله بَصِيرٌ بِالْعِبادِ ) * . « 1 » پيامبر « ص » : اى ابن مسعود ! از دنيا و خوشيها و شهوتها و آرايشهاى آن ، و خوردن حرام ، و از طلا و نقره ، و سوارى ( بر مركبهاى عالى ) ، و زنان ( و زياده روى در مباشرت ) بپرهيز ، كه خداوند سبحان مىفرمايد : * ( « زُيِّنَ لِلنَّاسِ . . . - خواهشهاى نفسانى ( لذّتطلبى و كامرانى ) ، در نظر مردم دنيا جلوه كرده است ، يعنى زنان ، فرزندان ، زر و سيم ( اموال فراوان و ) انباشته ، و اسبان نشان دار ( نژاده ) ، و چارپايان و كشتزارها ؛ اينها همه كالاى اين جهان ( گذران ) است ، و بازگشتگاه نيكو در نزد خداوند است ، ( اى محمّد ) بگو : آيا مىخواهيد به شما از چيزى بهتر از اينها خبر دهم ؟ براى كسانى كه پرهيزگارى پيشه كرده‌اند ، در نزد پروردگارشان باغهايى است كه از زير درختان ( و غرفه هاى ) آنها نهرها روان است ؛ جاودانه در آنها ، با همسران پاكيزه ، باقى مىمانند ، به همراه خشنودى خدا ، و خداوند به كار بندگان بيناست ،

--> « 1 » « مكارم الاخلاق » / 529 - 530